خانه وبلاگنویسان اورمیه

« Expand/Collapse

آتورپاتگان (10 جدید)

October 19, 2008
14:03
فرقی نمی‌كند گودال آبی ...
» ‎ آتورپاتگان

فرقی نمی‌كند گودال آبی كوچك باشی یا دریای بیكران ،

زلال كه باشی آسمان در توست
August 20, 2008
9:09
دیوارهای شیشه ای
» ‎ آتورپاتگان

روزي دانشمندى آزمايش جالبى انجام داد. او يك آكواريوم ساخت و با قرار دادن يک ديوار شيشه‌اى در وسط آكواريوم آن ‌را به دو بخش تقسيم ‌کرد.
در يک بخش، ماهى بزرگى قرار داد و در بخش ديگر ماهى کوچکى که غذاى مورد علاقه ماهى بزرگتر بود.
ماهى کوچک، تنها غذاى ماهى بزرگ بود و دانشمند به او غذاى ديگرى نمى‌داد.
او براى شکار ماهى کوچک، بارها و بارها به سويش حمله برد ولى هر بار با ديوار نامرئي كه وجود داشت برخورد مى‌کرد، همان ديوار شيشه‌اى که او را از غذاى مورد علاقه‌اش جدا مى‌کرد…
پس از مدتى، ماهى بزرگ ازحمله و يورش به ماهى کوچک دست برداشت. او باور کرده بود که رفتن به آن سوى آکواريوم و شکار ماهى کوچک، امرى محال و غير ممکن است!
در پايان، دانشمند شيشه ي وسط آکواريوم را برداشت و راه ماهي بزرگ را باز گذاشت. ولى ديگر هيچگاه ماهى بزرگ به ماهى کوچک حمله نکرد و به آن‌سوى آکواريوم نيز نرفت !!!

میدانید چـرا ؟

ديوار شيشه‌اى ديگر وجود نداشت، اما ماهى بزرگ در ذهنش ديوارى ساخته بود که از ديوار واقعى سخت‌تر و بلند‌تر مى‌نمود و آن ديوار، ديوار بلند باور خود بود ! باوري از جنس محدودیت ! باوري به وجود دیواري بلند و غير قابل عبور ! باوري از ناتوانی خويش

اگر ما در ميان اعتقادات و باورهاى خويش جستجو کنيم، بى‌ترديد ديوارهاى شيشه‌اى بلند و سختى را پيدا خواهيم کرد که نتيجه مشاهدات وتجربيات ماست و خيلى از آن‌ها وجود خارجى نداشته بلکه زائيده باور ما بوده و فقط در ذهن ما جاى دارند
August 08, 2008
4:53
لئوناردو داوينچي موقع كشيدن تابلو "شام ...
» ‎ آتورپاتگان

لئوناردو داوينچي موقع كشيدن تابلو "شام آخر" دچار مشكل بزرگي شد: مي بايست "نيكي" را به شكل عيسي" و "بدي" را به شكل "يهودا" يكي از ياران عيسي كه هنگام شام تصميم گرفت به او خيانت كند، تصوير مي كرد. كار را نيمه تمام رها كرد تا مدل‌هاي آرماني‌اش را پيدا كند.

روزي در يك مراسم همسرايي, تصوير كامل مسيح را در چهره يكي از جوانان همسرا يافت. جوان را به كارگاهش دعوت كرد و از چهره اش اتودها و طرح‌هايي برداشت. سه سال گذشت. تابلو شام آخر تقريباً تمام شده بود ؛ اما داوينچي هنوز براي يهودا مدل مناسبي پيدا نكرده بود.

كاردينال مسئول كليسا كم كم به او فشار مي آورد كه نقاشي ديواري را زودتر تمام كند. نقاش پس از روزها جست و جو , جوان شكسته و ژنده پوش مستي را در جوي آبي يافت. به زحمت از دستيارانش خواست او را تا كليسا بياورند , چون ديگر فرصتي بري طرح برداشتن از او نداشت. گدا را كه درست نمي فهميد چه خبر است به كليسا آوردند، دستياران سرپا نگه‌اش داشتند و در همان وضع داوينچي از خطوط بي تقوايي، گناه و خودپرستي كه به خوبي بر آن چهره نقش بسته بودند، نسخه برداري كرد.

وقتي كارش تمام شد گدا، كه ديگر مستي كمي از سرش پريده بود، چشمهايش را باز كرد و نقاشي پيش رويش را ديد، و با آميزه اي از شگفتي و اندوه گفت: "من اين تابلو را قبلاً ديده ام!" داوينچي شگفت زده پرسيد: كي؟! گدا گفت: سه سال قبل، پيش از آنكه همه چيزم را از دست بدهم. موقعي كه در يك گروه همسرايي آواز مي خواندم , زندگي پر از رويايي داشتم، هنرمندي از من دعوت كرد تا مدل نقاشي چهره عيسي بشوم...!!!

"مي توان گفت: نيكي و بدي يك چهره دارند ؛ همه چيز به اين بسته است كه هر كدام كي سر راه انسان قرار بگيرند."
پائولو كوئيلو
August 04, 2008
10:22
بی تو زندگی واقعا سخته ولی ...
» ‎ آتورپاتگان

بی تو زندگی واقعا سخته

ولی جریان داره ...

- امروز خدا بهترین هدیش رو ازم گرفت .. ولی بازم شکرش که هر چند بدون من ولی هست ! همین کافیه ...

شکر
August 01, 2008
12:20
این چه حسیه که می گن فقط ...
» ‎ آتورپاتگان

این چه حسیه که می گن فقط مختص آدماس . همون حسی که از وقتی آدم پاشو گذاش روی زمین یهو تو دلش حس کرد

شاید از همون موقع جاری شد تو دل آدما . فکر نکنم خدای مهربون این حسو جا داده باشه تو دل ماها شایدم نه چون خودشم تنهاس !

هر کی یه جور از تنهایی حرف می زنه ، تنهایی آدما انگار با هم فرق داره تنهاییای خوب تنهاییای بد

یکی با تنهاییش حال می کنه یکی تنهایی براش کابوسه

تو تنهاییا هم آدما کارای جور وا جور می کنن . تو تنهاییای خوب یکی ساز می زنه یکی شعر میگه یکی نقاشی می کشه و یکی

گریه می کنه

بعضیا میگن ما تنهایی نداریم ، ولی چیه که دمای غروب ،مخصوصا غروبای جمعه می زنن بیرون و دنبال یکین که باهاش حرف بزنن

الان نزدیکای غروبه ، غروب اونم غروب جمعه ، دل خیلیا شنیدم این موقع می گیره ، عجیبه نه ؟

شاید به خاطر این حس مشترکه که اعتقاد ظهور موعود رو تو یکی از عصرای جمعه به وجود آورده

موعودی که قراره بیاد و دیگه دلی نگیره .

بهتر بگم یه امید

دل منم بدجور گرفته امروز ، یه بغض عجیبیم تو گلومه

یه مدتی بود حس غریب عصرای جمعه رو فراموش کرده بودم

امروز هر کاری کردم برا فراموش کردن این حس غریب

اما

نشد

واقعیتش اومدم اینجا هم یه چیزی بنویسم شاید ...

اما هنوز دلم گرفتس . هنوز بغض دارم

همیشه تنهاییام رو با خدا پر می کردم با حسی که بهم می داد طرح می زدم آواز می خوندم و باهاش درد دل می کردم

یادمه ولی همیشه ازش می خواستم یه همزبون درست و حسابی هم بهم معرفی کنه تا

تنهاییمونو قسمت کنیم

....

( بغضه نمیذاره ادامه بدم ، ... )

الانم می خوام تنهاییمو با خدا پر کنم ، نمیتونم بزنم بیرون ، میرم بالا پشت بومو ...

بغضمو با غروب درد دل کنم

اینبار اما

از خدا

یه چیز دیگه می خوام ...

(...)
July 17, 2008

Permalink for '____________________/2008/07/17/'

17:47

ای نسيم سحر آرامگه ...

» ‎ آتورپاتگان

ای نسيم سحر آرامگه يار کجاست		منزل آن مه عاشق کش عيار کجاست
شب تار است و ره وادی ايمن در پيش		آتش طور کجا موعد ديدار کجاست
هر که آمد به جهان نقش خرابی دارد		در خرابات بگوييد که هشيار کجاست
آن کس است اهل بشارت که اشارت داند		نکته‌ها هست بسی محرم اسرار کجاست
هر سر موی مرا با تو هزاران کار است		ما کجاييم و ملامت گر بی‌کار کجاست
بازپرسيد ز گيسوی شکن در شکنش		کاين دل غمزده سرگشته گرفتار کجاست
عقل ديوانه شد آن سلسله مشکين کو		دل ز ما گوشه گرفت ابروی دلدار کجاست
ساقی و مطرب و می جمله مهياست ولی		عيش بی يار مهيا نشود يار کجاست
حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج		فکر معقول بفرما گل بی خار کجاست

حالا می فهمم گنجشکی که با تموم اشتیاق می پره تا بچه ای که می بینتش حال کنه ولی یهو با سنگ همون بچه با کله میاد پایین چه حسی داره .

فکر کن داری تو یه باغ زیر درختا با لذت تموم می دوی و یهو با صورت می ری تو شاخه درختی که تا چن ثانیه پیش مستش بودی

یا با سرعت ماشینت حال می کنی و به سازندش دمت گرم می گی . بعد می شنوی یکی تو بلندگو میگه بزن کنار و جریمه میشی

تا حالا فکر کردی

گنجشیکه صید شده تو دلش به بچه ها فحش می ده یا سرخوشه از اینکه لذت بچه ها رو کامل کرده ؟

یا یه سوال

بعد خراشیده شدن صورتت از شاخه درخت از دست درخت ناراحتی یا بی دقتی خودت ؟

بعد جریمه شدن به سازنده ماشین فحش دادی یا خودت یا اصلا بیچاره ماموره ؟

جون من بازم بعد درد صورتت با درخته حال نکردی ؟

بعد جریمه شدن فکر نکردی که اگه جریمه نمیشدی می تونسته اتفاق بدی بیافته ؟؟

تا چن لحظه پیش حس گنجیشکه حین سنگ خوردن یا حس برخورد شاخه درخت محبوبم تو صورتم یا جریمه سنگینو داشتم ...

دم خدا بازم گرم که یادم انداخت منم مث همون گنجشک نباس ناراحت شم .

چشامو که باز کردم دیدم من حواسم نبوده که رفتم تو شاخه درخت . اون طفلیه عزیز که تقصیری نداشته

و فکر که کردم دیدم اگه جریمه نمی شدم شاید الان ...

دمش گرم خدای مهربون .

و بچه ی شیطون دوست داشتنی و درخت با عظمت و مامور دلسوز !!!!

فقط کاش می دونستن که خودم چقدر ناراحتم که نکنه دل بچه بگیره یا درخت از اینکه نمی تونه صورتمو نوازش کنه ناراحت شه و یا ماموره فکر جیبم باشه که باس جزیمه از توش در بیاااد ..

قول می دم به جای پرواز بیام بشینم تو دستای بچه و به جای دویدن بشینم از زیبایی درخت لذت ببرم و

آ آ ر و و م تر رانندگی کنم .

( گرفتین که چی گفتم ؟؟!!! )

June 20, 2008
7:45
يک شبي مجنون نمازش ...
» ‎ آتورپاتگان

يک شبي مجنون نمازش را شکست
بي وضو در کوچه ليلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود

سجده اي زد بر لب درگاه او
پر زليلا شد دل پر آه او

گفت يا رب از چه خوارم کرده اي
بر صليب عشق دارم کرده اي

جام ليلا را به دستم داده اي
وندر اين بازي شکستم داده اي

نشتر عشقش به جانم مي زني
دردم از ليلاست آنم مي زني

خسته ام زين عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد اين بازيچه ديگر نيستم
اين تو و ليلاي تو ... من نيستم

گفت: اي ديوانه ليلايت منم
در رگ پيدا و پنهانت منم

سال ها با جور ليلا ساختي
من کنارت بودم و نشناختي

عشق ليلا در دلت انداختم
صد قمار عشق يک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد
گفتم عاقل مي شوي اما نشد

سوختم در حسرت يک يا ربت
غير ليلا برنيامد از لبت

روز و شب او را صدا کردي ولي
ديدم امشب با مني گفتم بلي

مطمئن بودم به من سرميزني
در حريم خانه ام در ميزني

حال اين ليلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بيقرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو ليلا کشته در راهت کنم
June 18, 2008
6:09
هر لحظه به شكلي بت عيار درآمد
» ‎ آتورپاتگان

هر لحظه به شكلي بت عيار درآمد
دل برد و نهان شد
هر دم به لباسي دگر آن يار برآمد
گه پير و جوان شد
گاهي به تك طينت صلصال فرو رفت
غوّاص معاني
گاهي ز تك كهگل فخّار برآمد
زان پس به جهان شد

گه نوح شد و كرد جهاني به دعا غرق
خود رفت به كشتي
گه گشت خليل و به دل نار برآمد
آتش گُل از آن شد
يوسف شد و از مصر فرستاد قميصي
روشنگر عالم
از ديده يعقوب چو انوار برآمد
تا ديده عيان شد

حقّا كه هم او بود كه اندر يد بيضا
مي كرد شباني
در چوب شد و بر صفت مار برآمد
زان فخر كيان شد
مي گشت دمي چند بر اين روي زمين او
از بهر تفرّج
عيسي شد و بر گنبد دوّار برآمد
تسبيح كنان شد

بالجمله هم او بود كه ميآمد و مي رفت
هر قرن كه ديدي
تا عاقبت آن شكل عرب وار برآمد
داراي جهان شد
منسوخ چه باشد؟ نه تناسخ، به حقيقت
آن دلبر زيبا
شمشير شد ودر كف كرّار برآمد
قتّال زمان شد

ني ني كه همو بود كه مي گفت انا الحق
در صوت الهي
منصور نبود آنكه بر آن دار برآمد
نادان به گمان شد
رومي سخن كفر نگفته است و نگويد
منكر نشويدش
كافر بُوَد آن كس كه به اِنكار برآمد
از دوزخيان شد

خوشم میآد خیلی محشره خدای بزرگ . دمش گرم . خیلی شده شديدأ محو قدرت خودم و برنامه هام شم . خیلی وقتا قاطعانه در مورد آینده و اتفاقاتی که مطمئنم به وجود می آد حرف زدم . خیلی وقتا فقط زیونم بوده که دم از نیااااز می زده . خیلی وقتا گردن کلفت شدم و محکم رو پاهام راه رفتم ولی درست همون موقع و بعد حالای اساسی که بهم داده یهو همه چی رو ریخته به هم . یه پس گردنی که یادم بندازه کیم و کجام . که حالای اساسی رو کی بهم داده . که قدرتم هر چی هم زیاد ولی از کجاس . برنامه هام هر چقدر دقیق ولی تحققشون از چیه . اینکه برم ته دلم و ببینم چجوری بهش نیاز دارم . یادم انداخته که هر چی هم گردن کلفت کنم بازم باید برا قدم بعدیم توکل کنم بهش ...
خوشم میاد خیلی محشره خدای مهربون . دمش گرم
June 07, 2008
4:47
از شخصیت ...
» ‎ آتورپاتگان

از شخصیت فاطمه سخن گفتن بسیار دشوار است.فاطمه یک زن بود ، آنچنان که اسلام می خواهد که زن باشد.تصویر سیمای او را پیامبر ، خود رسم کرده بود و او را در کوره های سختی و فقر و مبارزه و آموزش های عمیق و شگفت انسانی خویش پرورده و ناب ساخته بود.

وی در همه ابعاد گوناگون ((زن بودن)) نمونه شده بود.
مظهر یک دختر در برابر پدرش
مظهر یک همسر در برابر شویش
مظهر یک مادر در برابر فرزندانش
مظهر یک زن مبارز و مسئول در برابر زمانش و سرنوشت جامعه اش

وی خود یک امام است.یعنی یک نمونه مثالی ، یک تیپ ایده آل برای زن ، یک اسوه ، یک شاهد برای هر زنی که می خواهد شدن خویش را خود انتخاب کند.او با طفولیت شگفتش ، با مبارزه مدامش در دو جبهه داخلی و خارجی ، در خانه پدرش ، خانه همسرش ، در جامعه اش ، در اندیشه و رفتار و زندگی اش ، چگونه بودن را به زن پاسخ می داد.
نمی دانم از او چه بگویم ؟ چگونه بگویم ؟ خواستم از بوسوئه تقلید کنم ، خطیب نامور فرانسه که روزی در مجلسی با حضور لوئی ، از مریم سخن می گفت.گفت هزار و هفتصد سال است که همه سخنوران عالم درباره مریم ، داد سخن داده اند.هزار و هفتصد سال است که همه فیلسوفان و متفکران ملت ها در شرق و غرب ، ارزش های مریم را بیان کرده اند.هزار و هفتصد سال است که شاعران جهان ، در ستایش مریم همه ذوق و قدرت خلاه شان را بکار گرفته اند.هزار و هفتصد سال است که همه هنرمندان ، چهره نگاران و پیکره سازان بشر ، در نشان دادن سیما و حالات مریم هنرمندی های اعجازگر کرده اند.اما مجموعه گفته ها و اندیشه ها و کوشش ها و هنرمندی های همه در طول این قرن های بسیار ، به اندازه این کلمه نتوانسته اند عظمت های مریم را بازگویند که :
((مریم مادر عیسی است))

و من خواستم با چنین شیوه ای از فاطمه بگویم ، باز درماندم :
خواستم بگویم
فاطمه دختر خدیجه بزرگ است
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم
فاطمه دختر محمد (ص) است
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم
فاطمه همسر علی (ع) است
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم
فاطمه مادر حسنین است
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم
فاطمه مادر زینب است
باز دیدم که فاطمه نیست.
نه ، اینها همه هست و این همه فاطمه نیست.

فاطمه ، فاطمه است.

دکتر شريعتي
June 02, 2008
15:24
[nt]
» ‎ آتورپاتگان

Learn as if you eere going to live forever , live as if you were going to die tomorrow mahatma gandi

طوری یاد بگیرید که انگار برای همیشه زندگی خواهید کرد، و طوری زندگی کنید انگار که فردا خواهید مرد .مهاتما گاندی

← مجمع هواداران دکتر �... دختری از جنس آسمان →

اعضا

آتورپاتگان (10 جدید)